Klim naar het kasteel dat geen enkel leger ooit innam

Het eerste dat elke bezoeker van Kasteel Pernštejn tegenkomt, is de barbacane — een gedrongen versterkt poortgebouw met muren van drie meter dik, gebouwd met schietgaten voor licht vuurwapens en een mezekouw boven de poort, ontworpen om de smalle toegangsweg zo ellendig mogelijk te maken voor iedereen die probeerde binnen te dringen.

Het werkte. Toen een Zweeds leger Kasteel Pernštejn in 1645 belegerde tijdens de Dertigjarige Oorlog, hield de barbacane stand en het kasteel werd nooit ingenomen — een van de weinige in de regio die dat over meer dan zeven eeuwen kan zeggen. De schroeiplekken van de Zweedse kanonnen zijn nog steeds zichtbaar op de bovenste torens.

Voorbij de gotische vertrekken is de Ridderzaal van Kasteel Pernštejn het pronkstuk van het interieur — een grote zaal op de eerste verdieping, herbouwd onder de renaissance-Pernštejns, met een gewelf versierd met stucwerk en frescoschilderingen die van een middeleeuwse vesting een residentie maakten die paste bij een van de voornaamste families van Bohemen.

Vlakbij diende een lange zaal met drie velden van renaissance-kruisgewelven sinds de 19e eeuw als bibliotheek van Kasteel Pernštejn, toen de familie Mitrovský haar vulde met de boeken en kunstcollecties die bij het bezit van een van Moravië's grote huizen hoorden. Beide vertrekken liggen op hetzelfde circuit van Route I, op een paar stappen van elkaar.

De kapel van kasteel Pernštejn is de enige duidelijk barokke noot in een verder gotisch-renaissancistisch gebouw. De huidige kapel werd gebouwd in 1716, ter vervanging van een oudere kasteelkapel, en versierd met frescoschilderingen van Francis Gregor Ignacus Eckstein.

Tegen het oudere metselwerk van het kasteel steekt de kapel mooi af en herinnert ze eraan dat kasteel Pernštejn nooit op één moment bevroren is geweest — elke generatie die hier woonde, voegde haar eigen laag toe, van de gotische Barborka-toren tot deze 18e-eeuwse kapel, zonder ooit volledig af te breken wat ervoor kwam. Ze ligt op slechts een korte wandeling van de Ridderszaal op het circuit Route I, een kleine, stille ruimte die een rustiger blik waard is.

Een ticket voor kasteel Pernštejn boekt u op Route I, "Van de gotiek tot de 20e eeuw" — een rondleiding van ongeveer 80 minuten die loopt van de entreehal en de Tiroolse binnenplaats via de gotische ronde gangen, de Toren van de Vier Seizoenen en de oude kapel, naar de Ridderszaal, de schilderijengalerij en de familiekamers, waaronder de slaapkamer, de kinderkamer en de kamer van de gouvernante.

Het is in feite een wandeling door het hele leven van kasteel Pernštejn, kamer na kamer, van de 13e-eeuwse vesting tot het 19e-eeuwse familiehuis dat de Mitrovský's ervan maakten. Groepen zijn beperkt tot 35 bezoekers, en de rondleiding kan alleen met een gids worden gevolgd.

We zeggen het liever ronduit dan dat het een verrassing wordt: Route I in kasteel Pernštejn wordt in het Tsjechisch gegidst, met een gedrukte Engelse tekst zodat u de rondleiding kamer per kamer kunt volgen. Een beperkt aantal volledig Engelstalig gegidste vertrekken loopt op voorafgaande reservering, vooral voor grotere groepen.

Voor de meeste individuele reizigers volstaan de gedrukte Engelse notities om de kamers en hun geschiedenis te volgen zonder de draad kwijt te raken, want het tempo van de gids door elke kamer geeft u de tijd om onderweg te lezen. Als een Engelssprekende gids belangrijk is voor uw bezoek, geef ons dan uw datum en groepsgrootte bij het boeken en we kijken wat mogelijk is.

Ten oosten van de barbacane, omheind en niet te missen, staat een eeuwenoude taxusboom met een stam van ongeveer 4,5 meter in omtrek — beschouwd als de oudste en grootste in zijn soort in de Zuid-Moravische regio. Een lokale legende wil dat de wandelstok van een reiziger, in de grond geplant op de plek voordat de eerste steen van Kasteel Pernštejn werd gelegd, wortel schoot en tot deze boom uitgroeide.

Onder het kasteel liggen terrastuinen die voor het eerst werden aangelegd in 1798 en een laat-barokke cascadedesign combineren met een formeel parterre en een informelere landschapsbeplanting van beuk, linde, esdoorn en taxus — in recente jaren gerestaureerd en absoluut de korte wandeling vanaf de poort waard.

Het werkelijk middeleeuwse silhouet van Kasteel Pernštejn maakt het al decennialang tot een geliefde filmlocatie, het beroemdst als stand-in voor "Kasteel Frankenstein" — zwaar vermomd met CGI — in de Hollywoodproductie Van Helsing uit 2004, een van de grootste filmshoots die ooit in Tsjechië zijn opgezet.

Veel eerder al verscheen Kasteel Pernštejn in tientallen Tsjechische sprookjesfilms en televisieproducties, en het trekt nog steeds internationale producties aan. Anders dan veel kastelen die puur voor het spektakel werden gebouwd of herbouwd, had Pernštejn geen aankleding nodig om de rol te spelen — de muren die een filmploeg filmt, zijn dezelfde die de Pernštejns werkelijk bouwden.

Kasteel Pernštejn werd waarschijnlijk tussen 1270 en 1285 gesticht door de Heren van Medlov, die al snel de naam van het kasteel als de hunne aannamen. In de loop van drie eeuwen bouwde de familie Pernštejn een van de grootste fortuinen van de Boheemse kroonlanden op, met een hoogtepunt onder Willem II van Pernštejn, wiens huis volgens de meeste bronnen de rijkste en machtigste adellijke familie van het Koninkrijk Bohemen werd.

De Pernštejns verkochten het kasteel in 1596. Het ging over in handen van de families Stockhammer en Schröfl von Mannsperg, voordat de Mitrovský's het in 1818 kochten en het in bezit hielden tot 1945, toen hun eigendom eindigde en Kasteel Pernštejn in Tsjecho-Slowaakse staatshanden overging, zoals bij vele grote Moravische landgoederen aan het einde van de oorlog gebeurde.